I. Ook dit is afleiding

Ik had een vulpen gekocht. Na veel wikken en wegen en vergelijken. Het is moeilijk om keuzes te maken omtrent spullen omdat ik wil dat alles minstens tien jaar meegaat en het uiterlijk van voorwerpen dus liever niet al te snel beu wordt, ook wanneer het toch vooral functioneel moet zijn. Zo is het dat ik de aankoop van een vulpen drie maanden heb overdacht. ‘s Avonds is mijn hoofd moe, dat zal je niet verbazen.

Daarnet reageerde iemand op een verhaal – het digitale soort, geen geschreven verhaal maar verdwijnende fotootjes op een sociaal medium – dat alles rond ons ons vaak afleidt van wat we echt willen. Persoon: ‘We worden zo snel afgeleid door dingen rondom’. Hij vergat denk ik het woordje ‘ons’ maar zonder is de zin eigenlijk mooier. Kan je zelf nog invullen welke dingen rondom wie je afleiden. Ik antwoordde, meer in mijn hoofd dan met het toetsenbord, dat alles rondom mij me vooral toonde wat ik niet wil. De afleiding blijft. We zijn goudvissen in een bokaal.
We zijn nog steeds goudvissen in een bokaal wanneer je de bokaal in zee plaatst.

De vulpen. Ik koos een klassiek model, antraciet grijs – saai, oerdegelijk -, van het merk Lamy. Had ik nog mee geschreven als kind, dikke punt, herinnerde ik me. Toen ik het volgende voor het eerst schreef in een notitieboek, dus niet op deze laptop, wou de pen niet schrijven. Ik spoelde ze uit met water, zo’n drie keer. Zorgde voor nogal dramatische vlekken, verdunde woorden. Nadat het water opgedroogd was, of liever, uitgeschreven, schreef de pen in zijn geheel niet meer. Ook niet met een nieuwe vulling. Nu vraag ik me af of het verhaal niet geschreven wilde worden. Niet dat het verhaal baas is, ik schrijf het toch. Vooral omdat er momenteel vijf talen door deze woonkamer gonzen, ik mijn moedertaal enkel gebruik in mijn hoofd en daarom bang ben dat de details niet zullen blijven bestaan.

‘Elke overeenkomst met bestaande personen, gebeurtenissen, plaatsen of entiteiten berust op louter toeval.’
Ik hield altijd al van die zin. Kon niet wachten hem eens te gebruiken. Bij deze:
Elke overeenkomst met bestaande personen, gebeurtenissen, plaatsen of entiteiten berust op louter toeval. Alle personages, gebeurtenissen, plaatsen en entiteiten zijn fictief en verhouden zich op geen enkele manier tot een werkelijkheid van bestaande personen, gebeurtenissen, plaatsen of entiteiten.

Kan je lekker zeggen wat je wil over wie je wil en doen alsof auteurs geen inspiratie uit het dagelijks leven halen. Ja, dat lijkt wel erg op een bestaande situatie die zich ooit al dan niet heeft voorgedaan, Frank. Maar personages mogen stelen van de waarheid, nu jij.

In elk geval, deze disclaimer: gekrenkte ego’s geheel op eigen risico. Dit is geen dagboek, ook al leest het zo. Multatuli zei: Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.
Ik zeg: Wees maar niet bang, het gaat niet over jou.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s